معماری

تولیدی کفش

تولیدی کفش

بدون تردید بسیاری از ما در دوران نوجوانی به دنبال یافتن فرصت شغلی مناسبی برای آینده اقتصادی خودمان بوده‌ایم یا اینکه امروز درگیر یافتن پاسخی مناسب در همین زمینه هستیم.

از این رو اگر به دنبال ایجاد یک فرصت شغلی برای خودتان هستید بد نیست کمی حوصله کنید چون روزنامه

«فرصت امروز» با یکی از تولید‌کنندگان موفق مصنوعات چرمی در تهران گفت‌وگویی داشته که می‌تواند برای شما ایده‌ای کاملا مناسب در سرمایه‌گذاری باشد.

که کسب‌و‌کار تولید و فروش مصنوعات چرمی خود را از سال ۱۳۷۵ آغاز کرده است،

درباره چگونگی ورود به این حرفه به خبرنگار ما گفت: یکی از مشکلات دوران نوجوانی من یافتن کمربند مناسب

چرمی با سگک کیفیت بالا بود و گاهی در خیابان فردوسی ساعت‌ها به دنبال یافتن جنس مناسب خودم بودم

که پس از اتمام تحصیلم همین موضوع و دغدغه دوران جوانی باعث شد تا به دنبال تولیدی کفش و فروش مصنوعات کوچک چرمی با کیفیت بالا باشم.

خسروان در ادامه افزود: برای شروع به کار خود که اواسط سال ۱۳۷۵ بود پول کافی در اختیار نداشتم و مجبور بودم برای راه انداختن

کسب وکارم کمی کار کنم و برای اینکه در همین زمینه تجربیات تولیدی  را هم دریابم با یکی از برندهای مطرح در تولید کمربند

و کیف صحبت کردم تا برای فروش محصولاتش در سطح شهر تهران به من جنس بفروشد که این اتفاق افتاد؛

هرچند در روزهای ابتدایی هیچ شناختی از چرم و چگونگی فروش نداشتم اما با توجه به کیفیت محصولاتم توانستم

طی مدت دوسال نه تنها پول کافی برای خرید لوازم مورد نیازم تهیه کنم، بلکه با بسیاری از خریداران نیز آشنا شده

بودم، بنابراین بازار هدفم کاملا مشخص بود و آنها نیز به من اعتماد کرده بودند.

مالک برند ستاره تصریح کرد: تقریبا کل سرمایه‌ام حدود ۵‌ میلیون تومان بود که با خرید چرخ، برش و میزکار

تولیدی کفش  را شروع کردم. با توجه به شناختی که از بازار داشتم تمام مواد اولیه مورد نیازم را از بازار به‌صورت نقدی خرید می‌کردم

البته در ابعاد بسیار کم و در منزل شروع به تولید کردم. سگک‌هایی که خریداری کرده بودم با شناختی که در دوران فروشندگی از بازار به دست آورده بودم

با کیفیت بالا بود و چرم که تکلیفش معلوم بود. تقریبا می‌توانستم در روز چیزی حدود ۵۰ کمربند در ابعاد مختلف تولید کنم.

این فعال صنفی درباره روند فروش محصولاتش گفت: این مصنوعات بدون تردید یکجا برای من به نقدینگی تبدیل نمی‌شد،

ولی باید به نوعی سرمایه‌در گردش برای خودم تهیه می‌کردم که سیاستی کارآمد به کمک من آمد. به خریدارانم

پیشنهاد دادم اگر تولیداتم را نقدی از من خرید کنند تخفیف قابل ملاحظه‌ای برای‌شان درنظر خواهم گرفت.

به‌عنوان مثال یک کمربند تقریبا در آن دوره ۱۵‌ هزار تومان قیمت داشت و به جای این رقم تنها ۱۰‌هزار تومان با آنها حساب می‌کردم که فروشنده می‌توانست تا ۲۵‌ هزار تومان هم محصول را بفروشد.

به این ترتیب سرمایه‌در گردش را تهیه کردم و کارم ادامه یافت. خسروان تاکید کرد: تقریبا روزهای چهارشنبه تا صبح شنبه تولید می‌کردم و اول هفته برای فروش اجناسم به فروشگاه‌ها مراجعه می‌کردم که این روند تقریبا پنج سال ادامه داشت و در نهایت سرمایه ۵‌میلیون تومانی من تبدیل به ۷۵‌ میلیون تومان در اوایل سال ۸۱ شده بود که تصمیم گرفتم کارگاهی در این زمینه فراهم کنم و کارم را گسترش دهم. از این رو با اجاره یک واحد زیرزمین حوالی شرق تهرانپارس علاوه بر افزایش ماشین‌آلات سه نفر هم کارگر استخدام کردم و به جای تولید محدود توانستم خط تولید کاملا دقیقی که روزانه حتی ۵۰۰ کمربند هم توان تولید داشت فراهم کنم.

وی افزود: امروز در سبد فروش محصولاتم کمربند، دستبند، کیف دستی کوچک و برخی مصنوعات دیگر چرمی تدارک دیده شده است و تمام مراحل تولید را با استانداردهای موجود انجام می‌دهم چون اعتقاد دارم کیفیت در یافتن مشتری و وفاداری آن به محصولات مهم‌ترین اصل است.

این تولید‌کننده مصنوعات چرمی معتقد است ارزش افزوده تولید و فروش این‌گونه مصنوعات چرمی بعضا تا ۱۰۰‌ درصد است و می‌توان با استفاده از دنیای مجازی نسبت به فروش دقیق و هدفمند محصولات برنامه‌ریزی کاملی داشت و لازم نیست علاقه‌مندان به سرمایه‌گذاری صرفا به تولیدی کفش، یا کیف‌های مجلسی که نیازمند سرمایه‌ و تخصص بالاست فکر کنند.

مالک برند ستاره درباره تنوع محصولات و مدل‌های تولید تصریح کرد: استفاده از کاتالوگ‌های خارجی و همچنین وب سایت‌های طراحی یکی از اصلی‌ترین ایده‌های کار است اما مهم‌ترین نکته این است که مدل‌های خارجی را باید برای بازار داخلی کمی تغییر داد چون لزوما نه کاربردی هستند و نه مورد استقبال خریداران واقع خواهند شد.

خسروان درپایان گفت: اگر امروز کسی واقعا تصمیم به حضور در تولید این‌گونه محصولات داشته باشد می‌تواند با سرمایه‌ای معادل ۵۰‌ میلیون تومان آغاز کند چون نیازی نیست حتما از یک کارگاه برای تولید وارد این حرفه شود، ولی آنچه مهم است داشتن بازار فروش و خریدار است.

***********

گشتی در بازار مصنوعات چرمی : ۵۰۰ میلیون تومان؛ سرمایه اولیه برای تولید کیف زنانه

بررسی و شناخت مزیت‌ها رقابتی و میزان رقابت‌پذیری محصولات، بنگاه‌ها و صنایع موجود در هر کشور گامی اساسی در شناخت وضع موجود و آینده صنعتی و مقدمه‌ای برای برنامه‌ریزی‌های استراتژیک و بلند‌مدت است.

این درحالی است که در کشور ایران از گذشته‌های دور صنعت چرم و پوشاک به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین زیرمجموعه‌های صنعت نساجی، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است که لازم است رقابت‌پذیری آن مورد واکاوی قرارگیرد. براساس گزارش‌های رسمی تا پایان سال ۱۳۹۱، ۱۷۰ شرکت چرم‌سازی، سالانه ۴‌میلیون و ۳۳۴‌هزار مترمربع چرم سبک تولید و به بازار عرضه می‌کنند که بیشتر این شرکت‌ها وابسته به بخش خصوصی هستند.

همچنین ۸۰ شرکت تولید چرم سنگین در حال فعالیت هستند که تولید سالانه آنها به ۹۰‌میلیون فوت‌مربع می‌‌رسد. هرچند نباید فراموش کنیم صنعت چرم با وجود سرمایه‌گذاری‌های بالا در کشور چندان که باید به جایگاه واقعی خود دست نیافته و فعلا واحدهای تولیدی تنها با ۴۰‌درصد ظرفیت خود کار می‌کنند.

اما سوال اینجاست که چرا به‌‌رغم وجود پیشینه‌ای قابل قبول در تولید مصنوعات چرمی ایران امروز جایگاه مناسبی در تولید برخی محصولات نداریم و صرفا در یک بخش یعنی کفش هنوز نام ایران به نوعی درخشنده باقی مانده است.

همانند خودروسازی اشتغال داریم

علی‌لشگری، رئیس هیات‌مدیره جامعه صنعت کفش ایران و عضو هیات نمایندگان اتاق ایران در این زمینه به «فرصت امروز» گفت: یکی از ‌مواردی که باعث شده صنعت تولیدی کفش چرمی ایران همچنان به فعالیت خود ادامه دهد موضوع اشتغال بسیار بالای این صنعت و درگیر بودن گروه زیادی از فعالان در این بخش از اقتصاد بوده به صورتی که برآوردها حکایت از این دارد که امروز در بخش تولید کفش و صنایع وابسته آن تقریبا همانند صنعت خودروسازی اشتغال ایجاد شده است.

لشگری در ادامه افزود: برآوردها براین است که ایران جایگاه ۱۶ در میزان مصرف کفش را در جهان به خود اختصاص داده و در خاورمیانه در جایگاه اول قرار گرفته است به صورتی که سرانه مصرف کفش در کشورمان به‌‌رغم تمام مشکلات اقتصادی و کاهش توان خرید و رکود موجود دو جفت در سال تعیین شده است.

بنابراین دور از ذهن نیست که بگوییم تقاضای بالا باعث شده همواره صنعت زنده مانده و بیشتر در آن سرمایه‌گذاری صورت بگیرد و بخش‌های دیگر تولیدی مصنوعات چرمی تقریبا تا همین چند سال پیش فراموش شده باقی مانده بودند.

این مقام صنفی با اشاره به تولید چرم در کشورمان تصریح کرد: یکی از مشکلات صنایع وابسته به چرم در ایران این است که بیشتر تولید چرم ایران در بخش چرم سبک (چرم گوسفندی) بوده است و از آنجا که بیشتر مصرف این نوع چرم در کیف و پوشاک چرمی بوده است تولید‌کنندگان به ناچار این چرم را به‌صورت خام صادر کرده و به جای آن چرم سنگین را که ماده اولیه تولید کفش بوده است وارد می‌کردند که این روند ارزش افزوده مناسبی برای کشورمان نداشت اما این روند مدتی است با شروع به کار برخی برندهای مطرح تولید پوشاک چرمی تقریبا به حالت تعادل رسیده است.

به عقیده لشگری، ارزش افزوده در تولید محصول نهایی از چرم حدود ۱۵درصد است. این درحالی است که تبدیل سالامبور به چرم خود باعث ارزش افزوده دوبرابری شده و وقتی چرم به ساخته‌ای مثل کفش یا کیف تبدیل می‌شود بازهم چند برابر ارزش افزوده خواهیم داشت که بعضا تا سه برابر خواهد بود. به همین دلیل سرمایه‌گذاری در زمینه تولید مصنوعات چرمی یکی از عاقلانه‌ترین کارهایی است که باید صورت گیرد و مسئولان برای حمایت از تولید گام موثرتری بردارند.

رئیس هیات‌مدیره جامعه صنعت کفش ایران با تاکید براینکه تقریبا ۳۰‌درصد از کفش‌های تولیدی کشورمان از چرم تولید شده‌اند، گفت: با درنظر گرفتن اینکه کفش مردانه دارای ارزش افزوده قابل ملاحظه‌تری برای تولید‌کنندگان بوده این میزان چرم بیشتر در بخش تولید کفش مردانه استفاده شده است ولی این روند را می‌توان با استفاده از راه‌اندازی خطوط تولید دیگر مصنوعات مثل پوشاک چرمی که چندسالی است روند آن آغاز شده تغییر داد.

در تولید کیف به خارج هنوز وابسته‌‌ایم

امیر محمد، تولید‌کننده کیف زنانه در خیابان سپهسالار تهران که نخواست نام برندش در این گزارش مطرح شود به خبرنگار ما گفت: به‌طور کلی استفاده از چرم طبیعی در تولید کیف زنانه زیاد مورد استفاده نیست و بیشتر تولیدات با استفاده از چرم‌های مصنوعی به بازار عرضه می‌شوند، درحالی که اگر بتوان برای استفاده از چرم طبیعی به‌خصوص چرم‌های سبک برنامه‌ریزی داشته باشیم ارزش افزوده بالاتری برای تولید‌کننده ایجاد خواهد شد.

محمد در ادامه تاکید کرد: برخی تولید‌کنندگان بنام در کشورمان که محصولات چرمی تولید می‌کنند با استفاده از تنوع چرم سبک موجود در بازار تولید ایران امروز محصولاتی را روانه بازار می‌کنند اما با توجه به اینکه این تولیدی‌ها برندهای معتبری هستند شاید قیمت‌های بالاتری برای مصرف‌کنندگان مدنظر داشته باشند ولی می‌توان با استفاده از راهکارهای اقتصادی‌تری خارج از موضوع برندسازی کیف‌های چرمی مناسبی را دربازار ایران تولید کرد.

این تولید‌کننده کیف زنانه درباره میزان وابستگی تولید کیف به خارج از ایران افزود: به‌طور کلی اگر از چرم و برخی لوازم مورد نیاز تولید بگذریم، امروز تولید کیف زنانه حتی برای زیپ و سگک به چین وابسته شده است چون در این زمینه تولیدات باکیفیتی نداریم و در برخی موارد این کارگران افغانی هستند که صنعت تولید کیف زنانه در ایران را مدیریت می‌کنند نه تولید‌کنندگان ایرانی.

به گفته محمد، متاسفانه با توجه به مشکلات اقتصادی و نامساعد بودن فضای کسب‌و‌کار در کشورمان امروز واحدهای مرتبط با تولید کیف و کفش یا حتی دیگر مصنوعات چرمی در کشورمان خوب شکل نگرفته‌اند و سرمایه‌‌گذاری مناسبی در این زمینه انجام نشده است، به‌عنوان مثال برای تولید کمربند نمی‌توانیم سگک یا حتی آرم چدنی مناسبی پیدا کنیم و باید با مراجعه به بازار چین که انبوهی از تولید‌کنندگان لوازم و زیورآلات موردنیازمان در آنجا تولید می‌شود اقدام به واردات کنیم که همین امر بلای جان تولید کشورمان شده است چون وقتی تولید‌کننده وارد این بازار می‌شود با یک حساب سرانگشتی درمی‌یابد که بهتر است برای تولید کل محصول مورد نظر از توانمندی قابل ملاحظه و تیراژ بالای تولید در چین استفاده کند و از خیر تولید در بازار ایران بگذرد.

وی در ادامه گفت: یکی از مهم‌ترین موارد در زمینه تولید کیف به‌خصوص کیف‌های چرمی با توجه به قیمت آنها در مورد طراحی و رنگ‌های مورد استفاده است که تولید‌کنندگان باید مدنظر داشته باشند چون صنعت مد و همچنین رنگ‌های مد هر سال به سرعت درحال تغییر هستند و تولید‌کننده تقریبا باید از یک فصل قبل نسبت به تولید اقدام کند تا بتواند در زمان مناسب تولیداتش را روانه بازار کند، از این رو‌ به‌روز بودن در بقای تولید کاملا حیاتی است و باید درنظر داشته باشیم.

به عقیده محمد، سرمایه‌ مورد نیاز در تولید کیف زنانه چرمی با درنظر گرفتن اینکه می‌توان برخی مصنوعات دیگر را در کنار کیف زنانه تولید کرد امروز در بازار تهران نیازمند نزدیک به ۵۰۰‌میلیون تومان سرمایه است، البته اگر بحث تامین مواد اولیه را درنظر نداشته باشیم چون در این صورت برای انبار کردن مواد اولیه موردنیاز که می‌تواند تعیین‌کننده بقای تولید باشد باید این رقم را دوبرابر کرد.

وی که امروز مدیریت نزدیک به ۲۰ پرسنل را در تولیدی خود برعهده دارد درباره بازاریابی و سیاست‌های فروش به خبرنگار ما گفت: شاید درباره فروش محصولات تولیدی بیشتر تولید‌کنندگان کیف زنانه امروز به‌صورت سنتی در بازار مشغول به کسب‌و‌کار هستند اما نباید فراموش کنیم که دوران سنتی کارکردن به سرآمده و باید فرای مرزهای کشورمان فکر کنیم چون بازارهای عراق، افغانستان و برخی کشورهای آسیای میانه بهترین گزینه برای صادرات محصولات ایران هستند، البته نباید فراموش کنیم که تولید‌کنندگان باید به گونه‌ای  برنامه‌ریزی کنند که قیمت تمام‌شده محصولات‌شان در بازارهای یاد شده در توان خریداران باشد.

بازار جهانی محصولات چرمی

تجارت جهانی محصولات چرمی که طیف وسیعی از کالاها را شامل می‌شود، یکی از مهم‌ترین بازارهای جهانی را رقم زده است. امروزه تمایل زیادی به مصرف محصولات چرمی در سطح جهان به وجود آمده است که هر دو بخش این صنعت، یعنی چرم طبیعی و چرم مصنوعی را در بر می‌گیرد. با گسترش دنیای مد، محصولات چرمی نیز طرح‌ها و اشکال جدید یافته و یکی از بازارهای پررونق و چشمگیر جهانی را در صنعت مد و پوشاک نیز به وجود آورده است. در این گزارش، روند تولید چرم جهانی و بازار مصرف آن، با توجه به چشم‌اندازی نزدیک، بررسی خواهد شد.

صنعت چرم و پوست از قدیمی‌ترین حرفه‌های جهان به شمار می‌رود، روزگاری اجداد ما به دنبال جایگزینی برای صندلی‌های سنگی خود بودند و صندلی‌هایی نرم‌تر و راحت‌تر را طالب بودند و برای پوشش خود نیز لباس‌هایی قابل قبول‌تر را می‌خواستند. کم‌کم علاوه بر استفاده از گوشت حیوانات به‌عنوان غذا، پوست آنها نیز در زمینه پوشاک به کار رفت، به‌طوری‌که تا امروز نیز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مواد خام در زمینه پوشاک به شمار می‌رود.

صنعت چرم در قرن حاضر، یکی از صنایع مهم در اقتصاد بین‌الملل محسوب شده و طیف گسترده‌ای از کالاها مانند چمدان، کاپشن، دستکش، کیف پول، کیف دستی، کمربند و… را شامل می‌شود. در سال‌های اخیر شاهد تقاضای روزافزونی برای صنعت چرم در سطح جهان هستیم. به‌طوری‌که پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۸ درآمد جهانی این صنعت به ارزشی برابر با ۹۱٫۲میلیارد دلار با نرخ رشد سالانه ۳٫۴درصد برسد.

آمار مذکور از طریق بررسی تولیدات چرمی مانند چمدان، کیف، کیف پول، کمربند و محصولات مشابه آنها در مناطق آمریکای شمالی، اروپا و آسیا به دست آمده که البته در این میان، کفش چرمی مورد بررسی نبوده است.

بیشترین مصرف در تولیدی کفش چرم

طبق گزارش سایت شورای چرم (leathercouncil)  امروزه صنعت چرم سالانه حدود ۱۸میلیارد فوت مربع چرم تولید می‌کند که ارزش آن معادل ۴۰میلیارد دلار تخمین زده شده است. در حال حاضر کشورهای در حال توسعه بیش از ۶۰درصد از چرم جهان را تولید می‌کنند که این نسبت در سال‌های آینده نیز رو به رشد است.

همچنین تخمین زده شده که ۶۵درصد از تولید جهانی چرم، به مصارف کفش می‌رسد، به‌طوری‌که تولید سالانه کفش چرم ۱۱میلیارد جفت است که با احتساب قیمت‌های عمده‌فروشی، مبلغی حدود ۱۵۰میلیارد دلار برآورد شده است.

ارزش پوست بیشتر از گوشت

در حال حاضر تعداد افراد شاغل در صنعت دباغی جهان بیش از ۵۰۰‌ هزار نفر برآورد شده که البته در کنار کارکنان بخش تولید محصولات چرمی، افزایش بسیار زیادی می‌یابد. به‌طور کلی محصولاتی که از پوست خام تولید می‌شوند در مقابل محصولات گوشتی، حجم بیشتری از اقتصاد جهانی را به خود اختصاص داده‌اند، طبق آماری که طی سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ گرفته شده است، ارزش محصولات گوشتی از گاو و بز و گوسفند، ۱۷۹۰۰‌میلیون دلار بوده است، درحالی‌که در همین فاصله، محصولات چرمی ارزشی معادل ۴۳۴۴۵‌ میلیون دلار داشته‌اند که در این میان ۵٫۴۱۹‌میلیون دلار مربوط به پوست خام، ۱۳٫۰۵۳‌میلیون دلار مربوط به چرم و ۲۴٫۹۷۶‌میلیون دلار مربوط به کفش چرم بوده است.

بر مبنای این آمار، ارزش تجارت چرم در بازار بین‌المللی جایگاه قابل توجهی داشته است که خصوصا امروزه با پیشرفت دنیای مد و ظهور طرح‌ها و نقش‌های جدید و خاص در محصولات چرمی، ارزشی به‌مراتب بیشتر نیز یافته است.

تولیدکنندگان مطرح چرم در جهان

از جمله تولیدکنندگان مطرح جهانی چرم در سطح جهان می‌توان به شرکت‌هایی نظیر کواچ، کرینگ اس‌ای، پرادا اس‌پی‌ای و شرکت بین‌المللی هرمس اس‌سی‌ای اشاره کرد.به‌عنوان مثال شرکت کواچ، تولیدکننده کالاهای چرمی در آمریکا، در حال حاضر با داشتن ۱۷‌هزار نیرو در پنج قاره جهان، بیش از ‌هزار فروشگاه برای فروش محصولات خود دارد.

محصولات این شرکت در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا بازار مصرف دارند، ضمن اینکه این شرکت از طریق فروش الکترونیکی نیز در کشورهایی نظیر ژاپن، چین، کانادا و ایالات متحده به فروش محصولات خود می‌پردازد.

چرم مصنوعی پا به پای چرم طبیعی

البته در کنار محصولات چرم طبیعی، صنعت چرم مصنوعی نیز با استفاده از مواد پلاستیکی و شیمیایی بازار قابل توجهی را ایجاد کرده است، به‌طوری‌که پیش‌بینی می‌شود تا ۲۰۱۹ با نرخ رشد سالانه ۷٫۶۴درصد به ارزشی برابر با حدود ۸‌میلیارد دلار برسد.

بازار محصولات چرم شیمیایی در آسیا و جنوب شرق آسیا، خصوصا چین، رشد چشمگیری داشته، ضمن اینکه انتظار می‌رود در کشورهای در حال توسعه‌ای مانند هند و برزیل نیز این رشد را شاهد باشیم. از شرکت‌های مهم صنعت چرم مصنوعی می‌توان به کمپانی‌هایی نظیر BASF SE  و Co.KG  و بایر AG آلمان، استال بی‌وی در هلند و شرکت بین‌المللی کلاریانت سوییس اشاره کرد.

گزارش «فرصت‌امروز» از یکی از زیرمجموعه‌های چرمی ایران : ۲۵۰ هزار جفت؛ تولید سالانه کفش دست‌دوز

وقتی صحبت از چرم و مصنوعات چرمی می‌شود، ناخودآگاه بیشتر افکار ما به سمت کفش‌های چرمی معطوف خواهد شد و براین باوریم که بیشترین مصرف چرم در کشورهای تولید‌کننده این ماده خام در تولید کفش استفاده خواهد شد، درحالی که نباید فراموش کنیم که با توجه به تنوع موجود در انواع چرم تولیدی کفش امروز کاربردهای متفاوتی در این زمینه ایجاد شده و نه تنها کفش و کیف از چرم تولید می‌شود، بلکه امروز دنیای مد و فشن نیز به نوعی وابسته به چرم شده است و طیف گسترده‌ای از پوشاک امروز از این ماده تولید خواهد شد.

اما آنچه مهم است نام خوش ایران در تولید کفش‌های چرمی دست‌دوز است که به نوعی سوژه‌ سرمایه‌‌گذاری در دوره‌های مختلف کشورمان بوده‌ است، امروز نیز با استناد به مدارک قابل توجه و ارزشمند جهانی از تولیدات کفش، ایران می‌تواند سرمنزل مقصود برخی سرمایه‌های سرگردان باشد.

این درحالی است که بسیاری از مسئولان و دست‌اندرکاران تولید کفش دست‌دوز براین باورند که اگر حمایت‌های مناسبی از تولید کشورمان توسط مسئولان صورت گیرد بدون تردید می‌توان برندهای بسیار معتبر ایرانی را روانه بازارهای خارجی کرد، همان‌گونه که در گذشته تولیدات کشورمان به‌عنوان سوغاتی گرانبها در اروپا شناخته می‌شدند.

۵۰۰‌ هزار پا مصرف داخلی چرم ایران

رسول شجری، رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز در این زمینه به خبرنگار ما گفت: با توجه به آمار مصرف دو پا چرم برای تولید هر یک جفت کفش بیش از ۵۰۰‌ هزار پا مصرف چرم داخل کشورمان وجود دارد که نباید صرفا این ماده را در تولید مصنوعاتی چون کیف و کفش مدنظر داشته باشیم و می‌توان برای ایجاد ارزش افزوده بیشتر باقی تولیدات چرم کشورمان را در بخش‌های دیگری از تولیدی کفش یا کیف استفاده کنیم.

شجری درباره برخی دیگر از انواع مصرف چرم افزود: امروز تولید مصنوعات تزیینی و پوشاک در کشورمان رونق قابل ملاحظه‌ای داشته و برخی در این زمینه وارد عمل شده‌اند و با توجه به تکنولوژی و تخصص‌های موجود و البته با درنظر گرفتن کیفیت بسیار بالای چرم کشورمان سرمایه‌گذاری‌های عمده‌ای انجام داده و برندسازی کرده‌‌اند، اما نباید فراموش کنیم همچنان جایگاه صنعت کفش در این بخش قابل توجه است و باید برای آن برنامه‌ریزی دقیقی داشته باشیم.

وی با اشاره به تعداد ۶‌ هزار واحد تولیدی و صنفی در زمینه تولیدی کفش تهران تصریح کرد: از این تعداد تقریبا ۲ هزار واحد در بخش فروش و خدمات مشغول فعالیت هستند و باقی در زمینه تولید هستند اما اگر بخواهم کل تولید‌کنندگان مصنوعات چرمی را در سراسر کشورمان مدنظر داشته باشیم ارقام بالاتری را باید مدنظر داشته باشیم هرچند برخی از شهرستان‌‌ها به دلیل اینکه اتحادیه‌های وابسته را ندارند، به ناچار در دیگر اتحادیه‌ها ادغام خواهند شد.

این مقام صنفی میزان تولیدی کفش در واحدهای صنفی کشورمان را در بخش کفش‌های دست‌دوز چرمی نزدیک به ۲۵۰‌هزار جفت اعلام کرد و گفت: این رقم تولید در دو بخش زنانه و مردانه صورت گرفته و همواره بخش قابل توجهی از نیاز بازارمان را تامین کرده است.

تولیدی کفش  کاری تخصصی است

شجری در ادامه به موضوع تولید دیگر مصنوعات چرمی مثل جاسوییچی و کیف پول و… نیز اشاره کرد و گفت: اگرچه در بسیاری از موارد می‌توان ارزش افزوده بالاتری در تولیدات چرمی به دست آورد اما نمی‌توان این محصولات را در بخش تولیدات چرمی دانست به این دلیل که بحث تولید کفش کاملا تخصصی است و تمامی کارگران و فعالان این عرصه دارای تخصصی خاص و بعضا تحصیلات تکمیلی و تخصصی هستند.

بنابراین تولید مصنوعات یاد شده دیگر را می‌توان در کارگاه‌های کوچک‌تر و به دور از تخصص مورد نیاز کفش مدنظر دانست، هرچند تولید کیف زنانه نیز تقریبا همین شرایط را خواهد داشت. وی با تاکید دوباره نسبت به تخصصی بودن تولید کفش تصریح کرد: با توجه به تجهیزات و لوازم جدید امروز می‌بینیم تولید کفش بسیار با ارزش افزوده مناسب تولید شده و میزان هدر‌رفت مواد اولیه در این بخش به حداقل خود رسیده است.

این درحالی است که برای ایجاد بهره‌وری بالاتر لازم است برخی از تجهیزات تولیدی کفش موجود کشورمان با استفاده از گشایش جدید رفع تحریم‌ها بازسازی شده و برای تولید با کیفیت‌تر و برند‌سازی به کار گرفته شوند.

این مقام صنفی و راه‌اندازی یک واحد تولیدی کفش با حداقل تولید اقتصادی روزانه ۱۰۰ جفت کفش را نیازمند نزدیک به ۲‌میلیارد تومان سرمایه‌اولیه می‌داند، گفت: اگر از بحث رکود و کسادی بازار امروز بگذریم، اگر واقعا کسی در دوران خوب اقتصادی تصمیم به سرمایه‌گذاری در تولیدی کفش گرفته بهتر است با رقمی که اعلام شد وارد میدان شود تا بتواند علاوه بر تامین دستگاه‌های مورد نیاز امکان ذخیره‌سازی دیگر مایحتاج تولید را نیز داشته باشد.البته نباید فراموش کنیم که امروز به دلیل نبود حمایت‌های لازم و البته کاهش توان خرید مردم تقریبا ۵۰‌ درصد از واحدهای تولیدی کفش به حالت تعطیل درآمده یا با ظرفیت حداقلی خود مشغول فعالیت هستند.

لینک های مرتبط :

تولیدی کفش , کفش عمده , تولیدی کفش زنانه , تولیدی ,  کفش , تولیدی کفش زنانه ارزان قیمت ,            تولیدی کفش ارزان قیمت , تولیدی کفش تهران , تولیدی کفش تبریز , تولیدی کفش اسپرت ,                   تولیدی کفش مشهد , تولیدی کفش مردانه تهران , ادرس تولیدی کفش در تهران

قالب وردپرس